تبلیغات
| چکیده: اثر مواد استخراجی گونه های با دوام چوبی آزاد، بلوط، توت و زبان گنجشك، و دو گونه گیاهی گل سرخ و شاه تره، بر روی دوام راش، افرا، توسكا، ممرز و نمدار (گونه های كم دوام) مطالعه گردید. ابتدا الوارهای چوبی به تخته، و سپس چوب درون هر یك به پوشال تبدیل، و آسیاب شدند. با استفاده از روش تاپی (T20403-76) و حلال های استن و متانل، مواد استخراجی گونه های بادوام تقطیر و اندازه گیری شد. چوب درون گونه های كم دوام نیز به نمونه هایی چوبی با ابعاد 0.5×1×3 سانتی متر تبدیل گردیدند. قارچ پوسیدگی سفید رنگین كمان (Trametes versicolor) از جنگل داراب كلا ساری تهیه و پس از كشت و چندین بار خالص سازی گردید، سپس در محیط مالت اكستراكت آگار كشت شد. مواد استخراج شده گونه های بادوام از طریق ایجاد خلا، در فشار منهای یك اتمسفر به گونه های كم دوام تزریق گردیدند. در درون لوله های شیشه ای پیركس، پودر چوب های بادوام، در دو تیمار با مواد استخراجی و بدون مواد استخراجی، در 100±2 سانتی گراد خشك، سرد، توزین، و استریل گردیدند. سپس همه نمونه های چوبی حفاظت شده و شاهد نیز خشك، توزین، استریل و در معرض قارچ رنگین كمان قرار گرفتند. نتایج به دست آمده نشان داد كه بین گونه های راش، افرا، توسكا و نمدار از جهت اشباع پذیری اختلاف وجود دارد، به طوری كه گونه های توسكا و نمدار بیش از راش و افرا مواد استخراجی را جذب نمودند. همچنین میزان نفوذ مواد حفاظتی در گونه ها نیز با یكدیگر متفاوت بود، به نحوی كه مواد استخراجی توت به طور معنی داری كمتر از دیگر مواد استخراجی جذب نمونه های چوبی شد. این نتایج همچنین نشان داد كه در برخی گونه ها اختلاف معنی داری بین میزان دوام نمونه های شاهد و حفاظت شده در برابر حمله قارچ رنگین كمان وجود دارد. |
واژگان کلیدی: مواد استخراجی، گیاهان چوبی و غیر چوبی، اشباع پذیری، كاهش وزن، قارچ رنگین كمان |
برای دانلود متن کامل اینجا کلیک کنید
+
